Psycho-Plus Wie? Wanneer? Wat? Waarom? Waarvandaan? Waarheen? Waar?
Een belangrijke factor in de ontwikkeling van mijn praktijk is natuurlijk allereerst de 'psychologie' geweest, gezien mijn voorafgaande opleiding tot psycholoog. Na deze opleiding was ik lange tijd aangesloten bij de traditionele beroeps­organisatie: het Nederlands Instituut van Psychologen (NIP). De afbakening van het psychologische werkveld, zoals dat door deze organisatie werd bepaald, bleek echter steeds duidelijker niet verenigbaar met hedendaagse spirituele inzichten over de aard van de menselijke 'psyche'. Door het vasthouden aan een materialistische benadering, waarin de mens in principe gereduceerd werd tot een complexe machine, deed deze oude psychologische visie mijns inziens onvoldoende recht aan het wezen van de mens. De consequenties daarvan voor analyses en werkwijzen binnen de psychotherapie bleken in vergaande mate beperkend.

Voor mijn praktijk, die van begin af aan was gebouwd op het fundament van een spirituele benadering – met alles wat daaruit voortvloeit – gaf deze beperkende psychologische achtergrond gaandeweg steeds meer problemen. In 2003 kwam het zelfs tot een forse botsing met de beroepsorganisatie, vanwege het toepassen van energetisch werk en reïncarnatie­therapie in mijn praktijk.

De kennelijke onverenigbaarheid van mijn werk met de officieel toegestane visies en werkwijzen leidde er toe dat ik het richtsnoer van deze beperkende 'reguliere psychologie' steeds meer losliet, om het werk zoals dat in mijn praktijk gegroeid was verder te kunnen uitbouwen. Uiteindelijk zegde ik in 2008 ook mijn lidmaatschap van de beroeps­organisatie op en sindsdien behoor ik dus niet meer bij de beroepsgroep van reguliere psychologen. In feite ben ik echter nog altijd 'psycholoog' in de ware betekenis van het woord: een onderzoeker van de 'wetten van de geest' – met als uitgangspunt dat deze 'geest' niet dient te worden beschouwd als het product van een complexe machine maar als de essentie en de bron van het leven zelf.